پاستا گلابی و پارمزان

22

پاستا گلابی و پارمزان؛ ترکیبی که قرار نبود کشاورز از آن باخبر شود!

گلابی در پاستا؟ چرا که نه.اگر فکر می‌کنید جای گلابی فقط در ظرف میوه و دسر است، ایتالیایی‌ها چند قرن است که نظر دیگری دارند. ترکیب پنیر و گلابی آن‌قدر در فرهنگ غذایی ایتالیا ریشه دارد که حتی یک ضرب‌المثل قدیمی هم برایش ساخته‌اند:

Al contadino non far sapere quant’è buono il formaggio con le pere.

یعنی: «نگذار کشاورز بفهمد پنیر با گلابی چقدر خوشمزه است.»

امروز قرار است سراغ نسخه‌ای متفاوت از همین ترکیب برویم: پاستا گلابی و پارمزان؛ غذایی ساده با چند ماده اولیه که شیرینی گلابی را کنار شوری پنیر و تندی فلفل سیاه می‌گذارد. شاید عجیب به نظر برسد.ولی بعضی از بهترین طعم‌ها دقیقاً از جایی شروع می‌شوند که قوانین همیشگی آشپزی را کنار می‌گذاریم.

داستان ضرب‌المثل معروف ایتالیایی پنیر و گلابی چیست؟

پنیر و گلابی ترکیب تازه‌ای نیست. در فرهنگ غذایی ایتالیا، کنار هم قرار گرفتن میوه‌های شیرین و پنیرهای شور و کهنه سابقه‌ای طولانی دارد.ضرب‌المثل معروف «نگذار کشاورز بفهمد پنیر با گلابی چقدر خوشمزه است» نیز به همین ترکیب اشاره می‌کند.پشت این جمله، علاوه بر غذا، رگه‌ای از تاریخ اجتماعی هم وجود دارد. پنیر و گلابی هر دو محصول دنیای روستایی بودند، اما ترکیب آن‌ها به‌تدریج در سفره طبقات مرفه نیز جایگاه ویژه‌ای پیدا کرد. جمله با لحنی شوخ‌طبعانه می‌گوید راز خوشمزگی این ترکیب را نباید به کسی که خودش این محصولات را تولید می‌کند گفت.

و همین تناقض، جذابیت ضرب‌المثل را بیشتر می‌کند؛ چون احتمالاً کشاورز خیلی زودتر از دیگران می‌دانسته پنیر و گلابی کنار هم چه می‌کنند!امروز این ترکیب کلاسیک را می‌توان از بشقاب پنیر بیرون آورد و وارد یکی از محبوب‌ترین غذاهای ایتالیایی کرد:

پاستا.

چرا گلابی و پارمزان با هم جور درمی‌آیند؟

در نگاه اول شاید ترکیب عجیبی باشد، اما از نظر طعمی منطق کاملاً مشخصی پشت آن وجود دارد.

گلابی شیرین، لطیف و آبدار است. در مقابل، پارمزان شور، کهنه و سرشار از طعم اومامی است. فلفل سیاه هم با تندی و عطر خود این تضاد را کامل می‌کند.

نتیجه قرار نیست یک «پاستای شیرین» باشد.

گلابی فقط شیرینی کنترل‌شده‌ای به غذا می‌دهد که شوری پنیر را متعادل می‌کند. با اضافه شدن آب نشاسته‌ای پاستا، پارمزان هم به یک سس نرم و ابریشمی تبدیل می‌شود.

یک بشقاب با چهار بازیگر اصلی:

پاستا + گلابی + پارمزان + فلفل سیاه.

کم، اما کافی.

طرز تهیه پاستا گلابی و پارمزان برای ۲ نفر

نسخه سنتی این ایده معمولاً با Pecorino Romano تهیه می‌شود. از آنجا که پکورینو همیشه به‌راحتی در ایران در دسترس نیست، در این دستور از پنیر پارمزان استفاده می‌کنیم که جایگزین بسیار مناسبی است.

مواد لازم
• پاستا: ۱۶۰ تا ۱۸۰ گرم
• گلابی رسیده اما نسبتاً سفت: ۱ عدد بزرگ
• پنیر پارمزان ریز رنده‌شده: حدود ۷۰ گرم
• فلفل سیاه تازه آسیاب‌شده: به مقدار دلخواه
• نمک: برای آب پاستا
• آب پاستا: حدود ½ تا ۱ پیمانه برای تنظیم سس

در صورت تمایل می‌توانید مقدار بسیار کمی کره هم برای تفت دادن گلابی استفاده کنید، اما برای نسخه ساده‌تر ضروری نیست.

مرحله اول؛ گلابی را آماده کنید

گلابی را پوست بگیرید و به مکعب‌های کوچک تقسیم کنید.

یک تابه را روی حرارت متوسط قرار دهید و گلابی‌ها را برای چند دقیقه کوتاه تفت دهید.

هدف این نیست که گلابی کاملاً له شود. می‌خواهیم کمی نرم و گرم شود اما هنوز بافت خودش را حفظ کند.

بخشی از گلابی‌ها را می‌توانید کمی بیشتر له کنید تا بعداً وارد بافت سس شوند و چند تکه را برای سرو نهایی سالم نگه دارید.

مرحله دوم؛ پاستا را کمی زودتر از همیشه بردارید

آب را به جوش بیاورید و نمک اضافه کنید. پاستا را طبق دستور بسته بپزید اما حدود یک دقیقه قبل از رسیدن به حالت کاملاً پخته آن را بردارید.

و مهم‌تر از همه:

آب پاستا را دور نریزید.

حداقل یک پیمانه از آن کنار بگذارید.

نشاسته موجود در این آب همان چیزی است که قرار است پارمزان را به یک سس کرمی تبدیل کند؛ بدون اینکه نیازی به خامه داشته باشیم.

مرحله سوم؛ وقت ساختن سس است

پاستای آبکش‌شده را به تابه گلابی اضافه کنید و مقدار کمی آب پاستا داخل آن بریزید.

چند ثانیه مواد را با هم مخلوط کنید و سپس تابه را از حرارت مستقیم بردارید.

این قسمت مهم است.

پارمزان را کم‌کم اضافه کنید و هم‌زمان پاستا را مرتب هم بزنید یا تابه را حرکت دهید.

در صورت نیاز، کمی دیگر آب پاستا اضافه کنید.

پنیر، نشاسته و آب به‌تدریج باید تبدیل به یک سس براق و ابریشمی شوند که دور رشته‌های پاستا را می‌گیرد.

اگر پنیر را روی حرارت خیلی زیاد اضافه کنید، احتمال گلوله‌شدن یا کش‌دار شدن آن بیشتر می‌شود.

پس اینجا عجله نکنید؛ حرارت کمتر، کنترل بیشتر.

مرحله چهارم؛ فلفل سیاه را فراموش نکنید

مقدار مناسبی فلفل سیاه تازه روی پاستا آسیاب کنید.فلفل در این غذا فقط یک ادویه نیست. تندی و عطر آن کمک می‌کند شیرینی گلابی بیش از حد غالب نشود.پاستا را در بشقاب بریزید، چند تکه گلابی روی آن قرار دهید و در پایان کمی پارمزان و فلفل سیاه تازه اضافه کنید.

تمام.

چند نکته برای اینکه پاستا واقعاً خوب از آب دربیاید

گلابی خیلی نرم انتخاب نکنید. گلابی کاملاً رسیده هنگام تفت دادن سریع تبدیل به پوره می‌شود. میوه باید رسیده و شیرین باشد، اما هنوز کمی استحکام داشته باشد.

پارمزان را خودتان رنده کنید. پنیر تازه‌رنده‌شده معمولاً بسیار بهتر از پنیرهای از قبل رنده‌شده در سس حل می‌شود.

آب پاستا را جدی بگیرید. اگر سس غلیظ شد، به‌جای شیر یا خامه، یک یا دو قاشق آب پاستا اضافه کنید.

حرارت زیاد دشمن سس پنیر است. هنگام اضافه کردن پارمزان بهتر است تابه روی شعله مستقیم نباشد.

و بالاخره:

فلفل سیاه تازه. زیادتر از چیزی که معمولاً فکر می‌کنید.

یک بشقاب برای کسانی که از «همیشه همین‌طور بوده» خسته‌اند

آشپزی پر از قانون است.

میوه برای دسر است.
پنیر برای غذای شور است.
پاستا هم باید شبیه پاستایی باشد که قبلاً خورده‌ایم.

اما خوشبختانه هیچ‌کدام قانون طبیعت نیستند.

گاهی کافی است یک گلابی را کنار پنیر قرار دهید تا ترکیبی شکل بگیرد که صدها سال بعد هنوز درباره‌اش حرف بزنیم.

شاید به همین دلیل آن ضرب‌المثل ایتالیایی هنوز جذاب است:

«نگذار کشاورز بفهمد پنیر با گلابی چقدر خوشمزه است.»

ولی دیگر برای مخفی نگه‌داشتن این راز کمی دیر شده.

امتحانش کنید.

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *